Tapping.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
Tapping (ang. pukanie) – technika gry na instrumentach strunowych, rozpowszechniona głównie w grze na gitarze elektrycznej.
Polega na wydobyciu dźwięku legato poprzez naciśnięcie lub oderwanie od struny palca drugiej ręki. Drugiej, czyli tej, która w standardowej grze szarpie struny. Często podawana definicja, iż tapping polega na użyciu prawej ręki do naciśnięcia struny jest błędna. Leworęczny gitarzysta Jimi Hendrix, w myśl tej definicji, grałby wyłącznie tappingiem.
Spis treści |
edytuj Techniki tappingu
Rozróżnia się następujące techniki tappingu:
- Tapping jednoręczny - do naciskania strun używa się palców tylko jednej ręki.
- Tapping oburęczny - do naciskania strun używa się palców obu rąk. Ta technika to w rzeczywistości połączenie tappingu jednoręcznego, hammer-on i pull-off.
edytuj Wykorzystanie tappingu
Tapping ze względu na swoją widowiskowość używany jest głównie w solówkach. Jednym z pierwszych słynnych muzyków używających techniki podobnej do tappingu był skrzypek Paganini. Natomiast za prekursora tappingu oburęcznego uważa się Steve'a Hacketta[1], później naśladowanego przez takich gitarzystów jak Eddie Van Halen, Nuno Bettencourt (np. solo utworu Get the funk out), Joe Satriani (Day at the beach, Satch Boogie) czy Steve Vai. Tapping z powodzeniem jest również stosowany przez basistów, np. Les Claypool, Victor Wooten, Michael Anthony czy też Wolfgang Van Halen.
Jednymi z najlepszych "tapperów oburęcznych" są Polacy: Adam Fulara i pARTyzanT oraz Amerykanin Synyster Gates z zespołu Avenged Sevenfoldpotrzebne źródło.
edytuj Jak grać na gitarze techniką tapping
Poniższe wyjaśnienia odnoszą się do praworęcznych gitarzystów.
edytuj Tapping na jednej strunie
Praworęczny gitarzysta powinien zagrać powyższą frazę następująco:
| 1 | 2 | 3 |
|---|---|---|
|
|
|
edytuj Tapping na kilku strunach
Tapping można stosować nie tylko w obrębie jednej struny, tak jak to pokazuje tabulatura poniżej:
Dźwięki na strunach A i G wydobywane są przez szarpnięcie struny. Dźwięki na strunach H i E - przez tapping.
edytuj Wydobywanie flażoletów techniką tapping
Jeśli pusta struna posiada flażolety np. na progach 5 i 12, to struna naciśnięta na 1 progu - na progach 6 i 13. Naciśnięta na 3 progu: 8 i 15. Technikę tapping możemy wykorzystać do zagrania naturalnych flażoletów. Palcami lewej ręki wydobywamy dźwięk (np. przez hammer-on) a palce prawej delikatnie przykładamy w miejscu, w którym występuje węzeł flażoletu. Tą technikę przedstawia poniższa tabulatura:
Poniższą sekwencję należy zagrać następująco:
| 1 | 2 | |
|---|---|---|
|
|
|
edytuj Odwrócony tapping
W tym przypadku prawa ręka pełni podobną funkcję co kapodaster. Skraca ona strunę na określonym progu, podczas gdy ręka lewa wydobywa dźwięki.
Sekwencję należy grać następująco:
|
edytuj Tapping połączony z podciąganiem strun
Technikę tappingu można połączyć z techniką bend. Palec prawej ręki naciska i przytrzymuje strunę a lewa ręka wykonuje standardowe podciągnięcie struny.
Sekwencję należy zagrać następująco:
- Wypiórkować dźwięk na 5 progu.
- Palcem prawej ręki nacisnąć strunę na progu 21.
- Palcem lewej ręki podciągnąć strunę na 5 progu o 2 i 1/2 tonu.
|
edytuj Zobacz też
- Chapman stick (instrument wynaleziony w latach 70. XX wieku specjalnie do tappingu)
Przypisy
- ↑ Steve Hackett recording Darktown (en). W: Sound on Sound, The World's Best Music Recording Magazine [on-line]. sierpień 1999. [dostęp 2008-07-31].
edytuj Źródła
- Demonstracja historycznego tappingu Steve'a Hackett'a (1973), fragment "Dancing with a Moonlit Knight" (utworu Genesis w albumie Selling England by the Pound) – przykład wczesnego tappingu na gitarze (wideo)
|
|||||||||||||
